spatial justice and desire to action

                                                       David Harvey, Madison Sq, 1 May/Mayıs 2012

'Social Housing - Housing the Social: Art, Property and Spatial Justice' examines ongoing transformations in social housing and asks how these transformations are reflected in the aspirations and practices of artists.

Editors: Andrea Phillips and Fulya Erdemci
Contributors: AIOA (Artists in Occupy Amsterdam), Yazid Anani, Nils van Beek, Casco/Our Autonomous Life?, Amalia Cardenas, Manuel Castells, Chto Delat?, Joana Conill, Teddy Cruz, Adri Duivesteijn, Fulya Erdemci, Zoran Erić, Fallen Fruit, Edesio Fernandes, Jeanne van Heeswijk, Ernst van den Hemel, Jiang Jun, Sabrina Lindemann, Doreen Massey, Markus Miessen, Don Mitchell, Partizan Publik, Andrea Phillips, Marjetica Potrč, Arnold Reijndorp, Martin Reiter, Miguel Robles-Durán, Martha Rosler, Christoph Schäfer, Neil Smith, Pelin Tan, Floor Tinga, Ultra-red, Roman Vasseur, The Yes Men.

                        Occupy Commons Coalition, Free University meetings at 16Beaver
                                         05.May/Mayıs.2012
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Express yazıları/texts: Lefkosa/Nicosia (no.128), New York Occupy (no.129)

Bir+Bir yazıları/texts:
No.17: "Açık Kapıyı Tekmelemek: Martha Rosler ile söyleşi (Martha Rosler interview), Pelin Tan & Ulus Atayurt

No. 18: "Fakirlik Korkusu/Fear of Poverty", Elmas Deniz ile söyleşi (interview with artist Elmas Deniz), Pelin Tan&Ulus Atayurt
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
The new edition of the New City Reader of Istanbul with its first issue: Agenda. This issue’s editors are the founders of the paper, Joseph Grima and Kazys Varnelis; texts by Joseph Grima, Benan Kapucu, Ethel Baraona Pohl, Elian Stefa, Pelin Tan, and Kazys Varnelis
New City Reader - Istanbul Design Biennale - Adhocracy
----------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                            David Harvey, Madison Sq, 1 May/Mayıs 2012

meeting with activists and villagers in Choi Yuen Village, Hong Kong, 17.05.2012

Forensic Architecture

Eyal with Tom Keenan presented Eyal's new book The Least of All Possible at The James Gallery,CUNY. The book opens a new path in architectural understanding and built environment that comes into a total agency of destructions.Beside cases from different geographies and critical discussion of humanitarian aid, the book establish a definition of forensic architecture, forensic architecture. Under the conditions of the recent state led urban transformation process in the built environment in Turkey; methods and analysis of forensic architecture is vital. "In both their theological and military contexts, as Giorgia Agamben observed, the collateral effects are structural rather than accidental. It is through the collateral -flood or blood- that a government - divine or human- can demonstrate, indeed exercise, its power".p.3

"Existing at the intersection of architecture, history and the laws of war, forensic architecture must refer to an analytical method of reconstructing scenes of violence as they are inscribed in spatial artefacts and in built environments". "The principle of forensics assumes two interrelated sets of spatial relations. The first is the relation between an event and the object in which traces of that event is registered. The second is a relation between the object and the forum that assembles around it and to which its 'speech' is addressed. Forensics is therefore as concerned with the materialization of the event as with the construction of a forum and the performance of objects and interpreters within it."p.110 "Forensic architecture aspires to transform the built environment from an illustration of alleged violations to a source of knowledge, however incomplete - to enable elucidation from the form and disposition of ruins something of the events that led to a building's destruction". p.110-111

On the Commons - Müştereklik Üzerine

from the book of: www.uncovered-cyprus.com

Ways of Common-ing

Nicosia International Airport (NIC) as a site and as a conceptual frame for the research based contemporary art project UNCOVERED, is not a simple formalist interventional art practice into/of a building. It is a “discursive” intervention where analysis of memory, shared knowledge and power structures are involved. NIC as a “ruin” which I would describe in the sense of Jalal Toufic’s philosophy is a symbol of a traumatic space, a destroyed or damaged building. For Toufic, even if a building were to be reconstructed physically it would always remain a “ruin”. The question of how this space under exceptional conditions functions as “common knowledge’ and a practice of commoning is important to consider.

I think the meaning of “commons” is not what we own or share or produce as property, ownership, economic means and accumulation but ‘ways of common-ing’. It could be defined clearly as Condorelli states: “…a way of asking how we might find ways of building and sustaining social relations, not through economic transactions, but by establishing relationships to ownership and context in everyday life, through action, labour, and in duration”.[1] Furthermore, according to De Angelis’s clarification: “Commons are a means of establishing a new political discourse that builds on and helps to articulate the many existing, often minor struggles, and recognizes their power to overcome capitalist society”. [2] He defines three notions of commons in order to explain that the commons are not simply the resources that we share but a way of commoning: common pool/non-commodified means, communities and the act of it “to common” (the social process of commoning). Also today, food sociologist/activist Raj Patel focuses on how we define commons: “Commons is about how we manage resources together”. [3] His argument is not only about managing and sustaining the food share but also about how food movements should be in solidarity with other movements.

“Commons” is not a simple concept about collective share or ownership. It has a difficult relation within a defined community and public. Especially in a contested territory such as Cyprus, this concept becomes difficult to define and to create its collective practice. Negotiation and the conflict of values are basic in such practices. Claiming the commons based on the idea of collective use of property would not be the practice of collective claim of commons. As Stavros Stravrides argues rather than affirmation of a share, a ground of negotiation is more important[4]: “Conceptualizing commons on the basis of the public, however, does not focus on similarities or commonalities but on the very differences between people that can possibly meet on a purposefully instituted common ground. We have to establish a ground of negotiation rather than a ground of affirmation of what is shared’.

In claiming commons, the ethics of hospitality/encounter/face is immanent. Therefore, the unconditionality based on the diverse narratives of communities and memories, that are in becoming in such territories, which are actually inhabited by Turkish Cypriots and Greek Cypriots. This shifting uncanny process in in-between territories such as Nicosia International Airport, commoning could be a practice of a collective gesture, of an archive. In such way UNCOVERED can function as an event-based, research-based archive of a performative site.

Pelin Tan

[1] Condorelli, C. ‘Life Always Escapes’, e-flux journal 10, November, New York, 2009, www.e-flux.com/journal/view/92

[2] An Arckitektur, 2010. On the Commons: A Public Interview with Massimo De Angelis and Stavros Stavrides, e-flux journal 17, NY. www.e-flux.com/journal/view/150

[3] Patel, R., “The Hungry of Earth”, Radical Philosophy, No.151, Sept/Oct., 2008, London.

[4] An Arckitektur, “On the Commons: A Public Interview with Massimo De Angelis and Stavros Stavrides”, e-flux journal 17, June, 2010, New York. www.e-flux.com/journal/view/150

Ekonomik çeşitlilik üzerine / On diverse economies

Tartışmak Üzere III

Farkla bakmak: Ekonomik çeşitlilik üzerine

25 Nisan 2012 Çarşamba, 18.30

Alternatif ekonomilerin bugün ve burada inşası ve işlenmesi her şeyden önce iktisadi uzamın ve iktisadiyatın etik-siyasi koordinatlarının algılanışına dair bir zihinsel dönüşüm gerektirmektedir. J.K. Gibson-Graham ve Topluluk Ekonomileri Kolektifinin başlattığı “çeşitli ekonomiler projesi” tam da böylesine bir yeniden düşünmeyi örgütlemeyi amaçlamaktadır. Yahya M. Madra’nın yapacağı kısa sunumu örneklerin inceleneceği bir atölye çalışması takip edecektir.

Yahya M. Madra Boğaziçi Üniversitesi’nde iktisat dersleri veriyor ve Rethinking Marxism dergisinin yayın kurulunda yer alıyor.

Okuma parçaları: J.K. Gibson-Graham, (Bildiğimiz) Kapitalizmin Sonu: Siyasal İktisadın Feminist Eleştirisi, çev. Zeynep Gambetti, İstanbul: Metis Yayınları, 2010. Özellikle 3, 8 ve 11. Bölümler. (Kitabın giriş bölümüne buradan ulaşabilirsiniz: http://www.metiskitap.com/Metis/Catalog/Text/59926 Diğer bölümlere ulaşmak için lütfen laborincontemporaryart@gmail.com adresine yazınız).

Fotoğraf: Yahya M. Madra, “Wall Street’i İşgal Et” eyleminin Halk Kitaplığı’ndan bir ayrıntı, Kasım 2011.

(Tartışma Türkçe olacaktır.)

Bu toplantı, “Yuvarlanan Bir Taş Gibi: Güncel Sanatta Emek” başlıklı araştırma projesinin “Tartışmak Üzere” adlı açık toplantı serisi kapsamında düzenlenmektedir. Önder Özengi ve Pelin Tan tarafından yürütülen proje, emek/iş olgusu, sanat üreticisinin üretim/çalışma koşulları ve güncel sanat alanındaki ekonomiler üzerine odaklanmaktadır (2011 – 2013).


To Discuss III

Looking with difference: On diverse economies

25 April 2012 Wednesday, 18.30

Construction and cultivation of alternative economies here and now, first and foremost, requires a perspectival shift in the way we conceive of the economic space and encircle the ethico-political coordinates of the economic. The “diverse economies project” initiated by J.K. Gibson-Graham and the Community Economies Collective aims to enact such rethinking of the economy. A brief presentation by Yahya M. Madra will be followed by a workshop in which case studies will be explored.

Yahya M. Madra teaches economics at Boğaziçi University and is an associate editor of the journal Rethinking Marxism.

Reading material: J.K. Gibson-Graham, The End of Capitalism (as we knew it): A Feminist Critique of Political Economy, Cambridge, MA: Blackwell, 1996. Especially Chapters 3, 8 and 11.

Photo: Yahya M. Madra, Detail from The People’s Library at Occupy Wall Street, November 2011.

(The discussion will be held in Turkish.)

This meeting is organized in the scope of the open meeting series “To Discuss” in the context of the research project “Like a Rolling Stone: Labor in Contemporary Art.” The project, curated by Önder Özengi and Pelin Tan, focuses on the notion of labor/work, production/working conditions of art producers and economies in contemporary art (2011 – 2013).

(Fotoğraf: Yahya M. Madra, Wall Street İşgalindeki Halk Kitaplığından bir ayrıntı, Kasım 2011)

Muhtelif 6

Muhtelif
Güncel Sanat yayını Contemporary art publication Istanbul
2012, Sayı 6 Number 6 Ücretsiz Free



Diskur Discourse
Peio Aguirre
Diyalektikte Bir Saldırı An Incursion in the Dialectic

Retroakt Retroact
SovLab - Tblisi ile söyleşi / in conversation
Arşivlerarası Interarchive

Gramer Grammar
Mabel Negrete ile söyleşi / in conversation
Taşıdığım Yük: Görünmez Cezalayıcı Makina
The Weight I Carry: The Invisible Punishing Machine

Şimdi Now
Elmas Deniz, Önder Özengi, Burak Delier müzakerede in discussion
Kurumsallaşma ve Eleştiri Arasında...
Instituting, Institutive, Instituent

Diskur Discourse
Dimitris Papadopoulos, Niamh Stephenson, Vassilis Tsianos
Labour and Precarity Emek ve Prekarya

Eşik Threshold
Dmitry Vilensky&David Riff
Müşterekler Commons

Diskur Discourse
Andreas Rumpfhuber
Mimarlık ve Gayrimaddi Emek Architecture of Immaterial Labour

Retroakt Retroact
Ahmet Öğüt
Tarihte Bugün: İdelojinin Transferi
Today in History: Transfer of Ideology

Havuz Pool
William Buchina



Muhtelif editorial/editöryel, translation/çeviri, proof/redaksiyon: Pelin Tan, Banu Çiçek Tülü, Ashkan Shephavand, İz Öztat, Merve Ünsal, Ayça Taylan, Urszula Wozniak. Design Layout/Tasarım Uygulama: Banu Çiçek Tülü. Design Concept /Tasarım Konsepti: Ali Cindoruk. Cover Illustration/Kapak Ilüstrasyonu William Buchina

Interpretations: Promiscuous Encounters

Columbia GSAPP + CCCP Class of 2013*
present:

Interpretations: Promiscuous Encounters
Seminars on Critical, Curatorial and Conceptual Practices in Architecture

Introduction to CCC (Critical, Curatorial and Conceptual)
Promiscuous Encounters has two main ambitions: first, to examine the fascinating blurriness and productive interplay between the critical, curatorial and conceptual capacities of architecture, including how and where they intersect and overlap and, second, to expand the definitions of what these terms mean in relation to theory and practice by reexamining the sites of criticality and their modes of operation. When and where, we might ask, is an architectural practice Critical, Curatorial or Conceptual today? Can we, or would we want to, separate these kinds of practices or are we subject to an inevitable and productive promiscuity? Not so long ago, in 1988 Mark Wigley provocatively suggested that critical work was only possible in the realm of building. Today, after multiple paradigm shifts in the nature of building and architecture, we want to ask: what is it to produce a critical work now? How is criticality achieved? Is being critical an urgent or a captious position, the latter in the sense of being contentious for its own sake? Following an interrogation of our keys concepts and concerns, we want to question, in turn, whether either a lack of, or a strong commitment to, being critical has facilitated the opening up of our field,
architecture, to many forms of curatorial practice. Does curatorial practice have to be strictly guided by a critical position in order to avoid falling into the trap of mere compilations of objects, images, texts, etc? To what extent is curatorial practice a new trend in the field? Does it lack or produce specialized knowledge? What are the main constraints emerging from the field of curating within architecture? The close articulation of concept and project has taken multiple forms within the recent history of conceptual architecture. What concepts are currently at play within or driving contemporary architectural production that succeed in producing scenarios we might still call conceptual? Does conceptual practice have a freer or a more limited palette for production?

In what ways can critical, curatorial or conceptual architecture turn into a social and politically engaged practice?




Program

12:00pm
Greetings / Opening Remarks
Felicity D. Scott / Curatorial Team (Francisco Díaz, Nina Valerie Kolowratnik, Marcelo LópezDinardi, Marina Otero)

12:15pm
First Seminar Session
Keller Easterling / Andrés Jaque / Reinhold Martin / Pelin Tan
Moderated by Mark Wasiuta and the CCCP Class 2013

2:45pm
Coffee Break

3:15pm
Second Seminar Session
Joseph Grima / Markus Miessen / Rodrigo Tisi / Mitch McEwen
Moderated by Mark Wasiuta and the CCCP Class 2013

5:45pm
Break

6:30pm
Lecture
Andrés Jaque
Wood Auditorium

8:00pm
Final Discussion / Closing Remarks
Moderated by Felicity D. Scott
All participants on stage

(Copan bldg by Oscar Niemeyer,Sao Paulo, Jan 28 2012 by Joseph Grima)


Mimarlık Eğitimi Üzerine (On the Architecture Education) Beatriz Columina ile söyleşi (Arzu Erdem, Pelin Tan), Arredamento, Ocak/January, Istanbul, 2012

Trans-locality and Dissemination: 3 Years Arrow Factory, 2008 – 2011, Pelin Tan, Domus/Milan, January, 2012: A review on Beijing based artist run space.

Forms of Visibility: Distribution of Counter-Value, Pelin Tan, NOON Visual Culture and Contemporary Art Journal No.3 - Gwangju Biennial Foundation, South Korea, 2012 (Greek version is coming up soon in Athens): A text about Ahmet Ögüt'work, Hafriyat's performance, Mouffe and Ranciere.

Further upcoming: Unconditional Experience of Space: A New Spatial Ethics, Pelin Tan, upcoming in Nikolaus Hirsch & Markus Miessen on the Critical Spatial Practice, Sternberg Press. Turkish/longer version in Ege Mimarlık(architecture magazine, İzmir).

in the Urban Crisis.

Urban Table spring program at The New School, Parsons, Urban Ecologies

“bağımsız, serbest, part-time, esnek, meşgul, işsiz…”

Tartışmak Üzere
II

Tarih: 27.01.2012, 18:00
Başlık: “bağımsız, serbest, part-time, esnek, meşgul, işsiz…”

Bu toplantıda Tanıl Bora, “Boşuna mı Okuduk?” adlı kitabın (İletişim, 2011) yazarlarından biri olarak, Türkiye’de beyaz yakalı işsizlerin “durumlarına” ilişkin gözlemlerini ve yorumlarını tartışmaya sunacak. İçinde bulunduğumuz dönemde işsizliğin özellikle beyaz yakalıları ilgilendiren yeni boyutlarına ve beyaz yakalı işsizlerin kendi durumlarını algılama biçimlerine odaklanacak.

Bora ile bu bağlamda, sanat alanında “prekarya” olgusunu kendi deneyimlerimiz üzerinden karşılaştırmalı olarak tartışmayı ve sanat alanında ortaya çıkan çalışma biçimleri, yarattığı sorunlar ve alternatifler üzerine fikir alışverişinde bulunmayı istiyoruz.

Tanıl Bora yazar-editör. Ankara’da yaşıyor ve çalışıyor.

(Tartışma Türkçe olacaktır.)

Bu toplantı, “Yuvarlanan Bir Taş Gibi: Güncel Sanatta Emek” başlıklı araştırma projesinin “Tartışmak Üzere” adlı açık toplantı serisi kapsamında düzenlenmektedir. Önder Özengi ve Pelin Tan tarafından yürütülen proje, emek/iş olgusu, sanat üreticisinin üretim/çalışma koşulları ve güncel sanat alanındaki geçinme ekonomileri üzerine odaklanmaktadır (2011 – 2013).

-----------------------------------------------------------------------------------------------

To Discuss
II

Date: 27.01.2012, 18.00
Subject: “independent, freelance, part-time, flexible, occupied, unemployed…”

Tanıl Bora, one of the co-authors of Boşuna mı Okuduk? (So we studied for nothing?) (İletişim, 2011), will open to discussion his observations and analysis of the “states” of the white collar unemployed in Turkey. He will focus on the recent new dimensions of unemployment, concerning white collar workers in particular, and their forms of self-perception of unemployment.

In this context, we hope to discuss comparatively with Bora the phenomenon of “precariat” in the field of art through our own experience and exchange ideas on the new modes of work emerging in the field of art, ensuing issues generated by these new modes, and alternatives.

Tanıl Bora writer-editor. Lives and works in Ankara.

(The discussion will be held in Turkish.)

This meeting is organized in the scope of the open meeting series “To Discuss” in the context of the research project Like a Rolling Stone: Labor in Contemporary Art. The project, coordinated by Önder Özengi and Pelin Tan, focuses on the phenomena of labor/work, production/working conditions of art producers and the economies of livelihood in contemporary art (2011 – 2013).

labor in contemporary art

To Discuss - I

Date: 27.12.2011, 6.30pm, DEPO, www.depoistanbul.net


‘Art Without Work?’ with Anton Vidokle.

The discussion will be focusing on the recent text of artist Anton Vidokle titled ‘Art Without Work’. The discussion will be based on the question of the division of ‘labor’ and ‘work’ in artistic production. (For the article: www.e-flux.com/journal/art-without-work).

‘To Discuss’ is a first meeting series of the research project titled Like a Rolling Stone: Labor in Contemporary art. This project investigates: the notion of labor/work, the working conditions of art producers/workers and the livelihood economies in contemporary art field. This research project is curated by Önder Özengi and Pelin Tan.

Anton Vidokle is an artist based in New York and Berlin.

----------------------------------------------------------------------------
Tartışmak Üzere -I

Tarih: 27.12.2011, 18.30, DEPO, www.depoistanbul.net

‘Art Without Work’, Anton Vidokle ile birlikte.

Bu tartışma, sanatçı Anton Vidokle’nin ‘Art Without Work’ adlı makalesinde tartıştığı, sanatsal üretimde iş ve emek ayrımına odaklanıyor. (makale: www.e-flux.com/journal/art-without-work).


‘Tartışmak Üzere’, Yuvarlanan Bir Taş Gibi: Güncel Sanatta Emek başlıklı araştırma projesinin ilk tartışma toplantısıdır. Bu proje; emek/iş olgusu, sanat üreticisinin üretim/çalışma koşulları ve güncel sanat alanındaki geçinme ekonomileri üzerine odaklanmaktadır. Bu proje, Önder Özengi ve Pelin Tan tarafından yürütülmektedir.

Uncovered

Book Launch: UNCOVERED. Nicosia International Airport. Book 1



UNCOVERED is pleased to announce the book launch of UNCOVERED. Nicosia International Airport. Book 1, on Friday, 16th December, at 7pm, at Home for Cooperation, in the buffer zone, across from Ledra Palace.

During the book launch Jack Persekian will present a performance of Nablus Soap.

The book, edited by Basak Senova and Pavlina Paraskevaidou, includes texts by Alexander Galloway, AbdouMaliq Simone, Antonio Negri, Argyro Toumazou, Basak Senova, Bülent Diken, Dervis Zaim, Jack Persekian, Lamia Joreige, Marina Grzinic, Michael Hardt, Mushon Zer-Aviv, Niyazi Kizilyürek, Ozgul Ezgin, Pavlina Paraskevaidou, Pelin Tan, Socrates Stratis, Stavros Stavrides, and Jalal Toufic. Gökce Sekeroglu designed the book.

UNCOVERED is a three-year research-based art and media project under the curatorship of Basak Senova and Pavlina Paraskevaidou. Three terms – “memory construction,” “commons,” and “control mechanisms” – form the conceptual springboard for the project. The development team consists of Argyro Toumazou, Özgül Ezgin, Vicky Pericleous and the curators. The partners of UNCOVERED are European-Mediterranean Art Association, The Pharos Arts Foundation, and Anadolu Kultur.

UNCOVERED. Nicosia International Airport. Book 1 documents the first phase of the project that culminated with an exhibition in September 2011, in Nicosia of the eight commissioned works by Andreas Savva Constantinos Taliotis, Demetris Taliotis, Görkem Müniroğlu, Gürgenç Korkmazel, Emre Yazgın, Erhan Öze, Socratis Socratous, Orestis Lambrou, Oya Silbery, Özge Ertanın, Vicky Pericleous, and Zehra Sonya. The book includes a number of essays on the themes of “memory”, “commons”, and “control mechanisms” that were explored in the exhibition, as well as a section devoted to the eight projects. The publication also introduces the archive that has been initiated as part of the research and concludes with the contributions of the speakers made during the panel discussion following the opening of the exhibition.


Venue: House for Cooperation, (buffer zone, across from Ledra Palace), Nicosia, Cyprus.
Date and Time: 16th December, 2011, 7pm
Editors: Pavlina Paraskevaidou and Basak Senova
Contributions: Alexander Galloway, AbdouMaliq Simone, Antonio Negri, Argyro Toumazou, Basak Senova, Bülent Diken, Dervis Zaim, Jack Persekian, Lamia Joreige, Marina Grzinic, Michael Hardt, Mushon Zer-Aviv, Niyazi Kizilyürek, Ozgul Ezgin, Pavlina Paraskevaidou, Pelin Tan, Socrates Stratis, Stavros Stavrides, and Jalal Toufic
Copy Editing and Proof Reading: Barbara Iacovou

The printing of the book is kindly supported by Phileleftheros Group.
The book is in part supported by The Open Society Foundations.

http://www.uncovered-cyprus.com

(With Socratis Stratis, we contributed the book with our text on the dicussion of the Commons)

trans-space / cross-knowledge

Recent Publications

Kitap / Book: Göreli Konumlar / Relative Positions
Yazarlar/Contributors: Ahmet Öğüt, Ashkan Sepahvand, Borga Kantürk, Boris Buden, Brian Holmes, Burak Arıkan, Caner Aslan, Deniz Gül, November Paynter, Önder Özengi, Pelin Tan, Ulus Atayurt.

Editör/Editor: Önder Özengi

pdf kitap/book:
www.archive.org/details/RelativePositions
http://aaaaarg.org/node/27143
-------------------------------------------------
On the design of Istanbul Biennale, conv.with N.Hirsch:
www.domusweb.it/en/art/12th-international-istanbul-biennial

-------------------------------------------------
San Diego/Buffer Zone, Express Dergisi, October/Ekim, 2011
-------------------------------------------------

SKOR event on Social Housing
-------------------------------------------------
Noordkaap Newspaper
Populism as Conflict of Values
a text on Tophane, Urban Conflict, Public Space, Counter Culture and Art
..................................................................................................
12th Istanbul Bienial Review
Pipeline Art Magazine (Hong Kong)

Tampon Emek, Kelepir Ütopya ve Kung Fu

Geridönüşüm için kağıt malzemenin hergün toparlandığı ve gemilere yüklendiği, küçük eski bir endüstriyel yerleşim olan Chai Wan yani Hong Kong adasının doğusundaki semtdeyim. Yıllardır Hong Kong ve Shenzen kentlerinin kapitalist dönüşümü ve emek sömürüsü üzerine araştırma yapan iki sanatçı arkadaşım MAP Office’in 19. Katından aşağıya doğru bakıyorum. Küçük balıkçı tekneleri ile birlikte hergün hareket eden kullanılmış kağıt ve karton yüklü gemilerin arkasından karşı karada bulutlarda kaybolmuş yükseklikteki mantar gibi türeyen lüks uzun konut yapılarını görüyorum. 2008’de 5,335 çocuğun ölümü ile sonuçlanan Sichuan depreminden sonra “Tofu-construction” (tofu yapıları) adını verdiği kalitesiz inşa ve (ilişkili) yolsuzluk ile ilgili olarak Çin hükümetini sürekli eleştiren, ve bunun üzerine devlet tarafından atölyesi yıkılan dünyaca ünlü sanatçı Ai Wei Wei Beijing’den Hong Kong’a gelirken, 4 Nisan tarihinde havalanında açıklamasız gözaltına alındı. Sanatçı Ai Wei Wei, geçen yüzyılda Çin’in bilinen sürgün şairlerinden olan babası gibi neredeyse aynı kaderi paylaşarak devlet totalitarizmi ile çok kere yüzleşti. Hong Kong’a vardığımda, anakara Çin’deki kentlere göre daha liberal olan bu kentdeki sanatçı kolektifi “sanat vatandaşı” (Art Citizen), sanatçının haftalardır gözaltına alınmasını eleştiren üçüncü kamusal eylemlerini organize ediyorlardı. Hong Kong eski bir ingiliz sömürgesi olarak her nekadar özgür ifadeye açık olsa da bir yandan Çin’de uluslararası küresel pazarın merkezi. Vizesiz girişi olan bu kentden Çin’e geçebilmek, Shenzhen veya Guangzhou’ya gidebilmek için vize almak gerekiyor. Bir göçmen ve sınır kenti olarak Shenzen ucuz emeğin ve sömürünün tampon mekanı olarak var olurken, eski varlıklı bir kent olan Guangzhou ise Hong Kong ile yarışırcasına Opera binasını ünlü mimar Zaha Hadid’e yaptırmış.

1970’lerde Norman Foster tarafından tasarlanan Hong Kong kent merkezinin ana gökdelenlerinden biri olan HSBC binası, banka olarak işlev görse de pazar günleri, kolonlarının altında yüzlerce Filipinli domestik kadın çalışanının buluştuğu “iliştirilmiş gayri-ihtiyari bir kamusal alan”. Hong Kong hükümetinin özel uyguladığı kanun ile Filipinli domestik işçiler, işverenleri ile aylık en fazla 300 dolar maaş + oda anlaşması yapabiliyorlar. Bu ucuz emek işçileri pazar günleri HSBC binasının altında buluşup piknik, manikür/pedikür yapıyorlar, internetde beraber beyaz dizi seyrediyorlar ve belki olası sevgililerine email yazıyorlar. Bu yarı açık kamusal alan HSBC binasının kimliğinin bir parçası haline gelmiş; Foster’ın dergilerde memnunlukla bahsettiği 90’lardan sonra ortaya çıkmış alternatif kamusal kullanım, kent araştırmacıları içinde ekzotik bir malzeme. En yüksek tüketici sınıfa ve turistlere hizmet veren kentin merkezinde yer alan Chanel, Prada gibi mağazaların önünde Filipinli emekçilerin kendi aralarında düzenledikleri güzellik yarışmasını izliyorum. Daha sonra birkaç sokak öteye, Soho’ya doğru yürüyerek Mao’nun ideolojik amaçlarına dair konuşmalarını içeren kırmızı küçük kitabını ve birkaç eski çağ Çin görselleri içeren kartları pazarlık ederek ucuza kapatıyorum. Hızlıca 1980’lerde Hong Kong’un kent kimliği ile özdeşleşmiş Suzie Wong’un yıllarca profesyonel pratiğini sürdürdüğü otelin yanından hızlıca geçiyorum. Her nekadar Kung-Fu kültürü ve filmlerine gizli bağımlılığımı saklamaya çalışsam ve Peter Chan’ın yönettiği son filmi gözlerim arasa da; sokakta satılan Bruce Lee tişortunu buluyor ve hiç kimsenin anadili olmadığı uluslararası kırık ingilizcenin konuşulduğu HK üniversitesi coğrafya bölümünün düzenlediği “Kentsel Ütopyalar” toplantısına katılıyorum. Lefebvre, Harvey’in argümanları ve küresel neoliberalism altında dönüşen kentsel durumları tartışmak amacı ile Asyalı araştırmacıların biraraya geldiği bu toplantıya girdiğimde; soyadımdan dolayı beni bu zamana kadar Çinli sanan coğrafya bölümü ve atölye katılımcıları şaşkınlıkla bana bakıyor.

Atölyenin Ütopya başlığını unutmuş olduğumu hatırlayarak, eleştirel bir ütopya tanımı geliştirilmeye çalışıldığı ve yine de romantik bir yaklaşım ile ele alınmaya çalışılan kentsel ütopyayı tartışmak benim için bir an anlamsızlaşıyor. Çinli ve Japon eleştirel coğrafyacıların, Batılılara göre daha sorgulayıcı ve eleştirel tartışmaları enerjimi yerine getiriyor. Çin gerçekliği ve neoliberalism ilişkisi görece diğer ülkelere göre farklı fakat aynı zamanda tüm küresel neoliberalism etkisinin güçlü bir parçası. Kırsal bölgelerdeki yatırımcıların 1997’lı yıllarda iflas etmesi ile birlikte güney kıyı bölgelerdeki kentleri dış pazara açan hükümet, kendi iç yatırımcı borçları ile başedebilmek için kentlerdeki fiziksel altyapı inşasına odaklandı. David Harvey, Çin’in bu sorun ile; inşa, büyük megakent projeleri ve yüksek teknolojik ulaşım yapılanmasına transfer ederek başetmeye çalıştığını belirtir. Hümkümetin totaliter yapısının bildiğimiz neoliberal ekonomik yapı ile birleşiminin örneği olan Çin, Harvey’e göre, küresel neoliberal pazardaki yerini ilginç ve etkili kılıyor: Tüm sınıf güçlerini birleştiren otoriter yönetim, istendiği gibi serbestçe dönüştürülen neo-liberal özelleştirme ve bir tür karmaşık Keynesçi bütçe açığı ile desteklenen altyapı projeleri. Pearl River Delta bölgesi yani, Hong Kong kuzey sınırı Shenzhen (tampon sınır kenti) ve Guangzhou’ya kadar uzanan kıyı su deltası son on senedir hızlı bir altyapı (kentleşme + ulaşım) süreci geçirdi. Kırsaldan kente dönüşüm hızından (yeni kentlerin arasında kalan köyler) dolayı; hem emek/işgücü hem de fiziksel anlamda ortaya çıkan sorunlar, kırsalda yaşayan halkı zayıflatmış durumda: Yeniden kentleşme ile gittikçe değerlenen arazi mülkiyeti ve gittikçe ucuzlaşan, esnekleşen emek gücü.

Bu dönüşümü, şu an bir kasırga gibi ilerleyen, genelde kültür merkezi odaklı mega kent projelerinde, ulaşım projelerinde ve de sanat pazarının güçlü batılı yatırımcı/koleksiyonerler aracılığı ile son iki senedir Hong Kong üzerine iyice odaklanması üzerinden ile çıplak/net bir şekilde okuyabiliriz. Kavramsal ve pratik olarak yeni eleştirel coğrafya tahayyülümüzde ütopya düşüncesini bir kenara atalım mı? Konferans sürecinde tartıştığımız bu soru çerçevesinde benim umutsuz yaklaşımım hepimizi etkiliyor. Gündelik yaşamın romantikleştirilmesi, her aktörün kendi ütopyasını kente giydirmesi ve ütopyanın kapital üretiminin bir aracı hale gelmesi bizi farklı kentsel örneklere ve etkin toplulukların dayanışma pratiklerine yönlendiriyor. SoCo (Society for Community Organization) sivil inisiyatifi, anakara Çin’den gelen göçmen, yaklaşık 100 bin evsize yardım etmeye çalışıyor. Öğrenciler, kendileri bir zamanlar evsiz göçmen olan gönüllüler, sanatçılar ve akademisyenler ile birlikte çalışan SoCo “küp” evler denilen neredeyse bir yatağın ancak sığabildiği evlerde yaşayan insanlara yardım ediyorlar, iş bulmaya çalışıyor ve psikolojik destek olmaya çalışıyorlar. Diğer yandan iş bulmak umudu ile tüm gün Mong-Kok sokaklarında gezen göçmenler geceleri SoCo’nun sağladığı erkekler ve kadınların ayrı ikame ettiği yurtlar düzenlemişler. Yurdun bir odasında el hakaretleri ile anlaşmaya çalıştığımız, iş bulmak için Çin’den yeni gelmiş genç bir kız ile televizyonda bir beyaz dizi seyrediyoruz. Genç kız, sabah 6 ve aksam 6 arası yurtda kalamıyor, sadece geceleri ikame edebiliyor. Bir ay içinde iş bulamazsa Çin’e, kentler arasına sıkışmış köyüne dönmek zorunda. 1950’den bu yana anakara Çin ve Hong Kong arasında sınır kontrolü uygulanıyor. Hergün yüzelrece kişi iki tarafa çalışmak için geçiyor. Tampon kent Shenzen; ulaşım, güvenlik, inşaat ve sınırdaki kontrol noktaları ile kendi başına bir “sınır” ekonomisi yaratmış durumda. Kowloon ve Central gibi merkez tüketim semtlerinde, servis ekonomisinde iş bulmak üzere binlerce göçmen bu sınırı gelip gitmekte.

Kendi yaşadığımız kentler gibi Hong Kong farklı aktörlerin, göçmen işçilerinin, mimarların, devletin kendi tahayyül ettikleri birçok farklı ütopyaların birleşimi: Mong-Kok’da bir kişinin zor sığdığı mekanlarda yaşamaya çalışan evsizler; Central semtinden sıçrayan tampon emekler üzerindeki küresel yaşamın iştişamı; işlevini yitirmiş eski endüstriyel bölge Kowloon’un kütür ve sanat alanına dönüşümü için yarışan Foster ve Koolhaas gibib star mimarların hayalleri. Batılı kuratörler ve yatırımcılar ile gittikçe elitleşen ve kapitalistleşen Kowloon veya Central bölgelerinden kaçan alternatif sanatçılar ise Chai Wan veya Aberdeen gibi Hong Kong adasının güney ve doğu yakasındaki endüstriyel bölgelere, yerel mahallelere yerleşiyorlar. Hong Kong sanat fuarı ise küresel sanat pazarını (Deutche Bank ile birlikte) Shangai’ya karşı yarışırcasına bu kentde merkez kılmaya çalışıyor. Diğer yandan, Hong Kong kendi başına Çin’in esnek neoliberal ideolojik ütopyası. Bu duruma göre elimize kalan tek şey “kelepir bir ütopya” tahayyülü. Durumlar Istanbul’dan çok da farklı değil. İnsan hakları savunucusu Çinli şair Liu Xiabo hala tutuklu. Şair babası ile Mançurya’da sürgünde büyüyen sanatçı Ai Wei Wei’in tutuklanması ile ilgili olarak, 40 gün sonra, Çin hükümeti sanatçının vergi kaçırdığına dair bir açıklama yapıyor. Wei Wei için “Art Citizen” kollektifi diğer alternatif gruplar ve bir sendika ile birlikte düzenlediği, tüketimin her anlamda hortumlandığı Mong-Kok semtindeki sokak protestosuna katılıyorum. Wei Wei’in posterleri Mong-Kok’u çevreleyen tüm dükkan ve sokaklardaki reklam panoları ve tüketim nesneleri içinde yitmiş gitmiş durumda; Central’daki duvarlarda da graffitisi beliriyor: “Kim korkar Ai Wei Wei’den"

1 haziran 2010, P.Tan
(bir versiyonu, Express, Temmuz 2011)

revisited

Gelecegin Arkeolojisi: OMA Cronocaos  sergisi
New Museum, New York
Arredademento Dergisi, 2011/07-08

“Koruma artık geçmişi yenileme anlamında bir etkinlik değil fakat gelecekte olan/ geleceği içinde taşıyan bir etkinliktir”, Koolhaas'ın tahrik içeren argümanı, kentsel dönüşüm adı altında yenilenen, özelleştirilen kent merkezleri ve modernist mimarlık mirasın yıkılmaya çalışıldığı günümüzde ne anlama geliyor? “Koruma” konusu ve pratiği yıllar boyunca hem akademide, hem de kent içi yenileme projelerinde muhafazakar bir anlayışla sürdürüldü ve gerektiğinde mimari yapı/konut yıkımlarında bir “meşrulaştırma” aracı olarak kullanıldı...


Balkan Mimarisi ve Kentlerine Bakış: Geleceğin Arkeolojisi
(Balkan Architecture and Urbanism)
Dosya Editörü: Pelin Tan, Betonart Mimarlık Dergisi, Yaz, 2011

"Balkanlar’daki yeni siyasi ve ekonomik dönemin bölgenin modern mimari mirası üzerindeki etkisi ve kentlinin bir birey olarak kentsel dönüşüme katılabilme araçları, farklı kentlerden örneklerle tartışılıyor. Bu dosyaya davet edilen yazarlar, farklı Balkan kentlerinden belirgin örnek ve vakalar üzerinde durarak halen süregiden dönüşüm hakkında tartışmalar ve öneriler sunmaktalar. Demet Mutman ve Mela Žuljevic, “Kenti Tekrar Birleştiren OKC Abrašević” adlı makalelerinde savaş sonrası kamusal anlamda ikiye ayrılmış Mostar kentinde yeniden işlevlendirilebilecek ve kamusal anlamda birleştirici bir unsur olabilecek OKC Abrašević’i, kentin kentsel ve sosyal arkaplanı dahilinde tanıtmaktalar. Ana Dzokic, Marc Neelen (STEALTH.unlimited) ve Dubravka Sekulic’in “Yeni, Daha Yeni ve En Yeni” başlıklı Belgrad hakkındaki makalelerinde, Belgrad’ın kentsel gelişimi çerçevesinde sürekli yeniden tanımlanan kentsel mekân ve konut yapısının kentli aktörleri arasındaki müzakere aktarılıyor. Srdjan Jovanovic Weiss’in “İhmalkârlığın Geleceği” adlı makalesinde ise, Bosna- Hersek Federasyonu içerisindeki Tuzla eyaletinde bulunan Kalesija kentini örneklendirerek kentsel yenileme dahilinde yenileme ile birlikte mülkiyetin araçsallaştırılması ve katılımcı tasarım sürecinde vatandaşın süreci ne ölçüde yönetebileceğini sorguluyor."





Hong Kong: Tampon Emek, Kelepir Ütopya ve Kung Fu
Express, Yaz, 2011

"Kendi yaşadığımız kentler gibi Hong Kong farklı aktörlerin, göçmen işçilerinin, mimarların, devletin kendi tahayyül ettiği birçok farklı ütopyaların birleşimi: Mong-Kok’da bir kişinin zor sığdığı mekanlarda yaşamaya çalışan evsizler; Central semtinden sıçrayan tampon emekler üzerindeki küresel yaşamın iştişamı; işlevini yitirmiş eski endüstriyel bölge Kowloon’un kütür ve sanat alanına dönüşümü için yarışan Foster ve Koolhaas gibi star mimarların hayalleri..."




(Philippinos migrants under Foster's Hong Kong HSBC building, Sunday, 2011)



Hong Kong, Kodak one-use-camera, P.Tan, 2011

On Political Equator III

Possibilities of a Counter-cultural space?: Political Equator 3

A member from the audience is asking me “what is this event: is it an Art event? Architecture? Or Urban?” Just coming back from a similar meeting from Hong Kong, and tackling similar issues that are put on focus in such meetings are in my mind: Illegal economy/precarious labor, migration, homelessness and the whole cross-disciplinary participation in experiencing the marginal spaces and conditions of co-existences of human beings. The point here is, I guess, it does not matter anymore which discipline is hosting such an event: The event focuses, deals with and makes it visible, disseminates the knowledge of “catastrophic conditions of spaces of inhuman justice”. Although there are problems in the realization of participation/engagement, I believe, engaging and acting within social/urban localities, conceiving the artistic/architectural representations in terms of a critical instrument in a process-based engagement within localities is necessary. Moreover, creating specific representations in order to find ways to disseminate action and knowledge are the only ways to create possibilities for counter-cultural spaces.

The meeting Political Equator 3, which is organized by Teddy Cruz, Oscar Romo and Andrea Skrepa (Casa Familiar - The Front) in three stations of San Diego is titled: Conversations on co-existence: border neighborhoods as sites of production (June 3-4 2011, www.politicalequator.org). The experience of the reality of spaces in the border and neighborhoods of San Diego/Tijuana, fused with cross-disciplinary experience from different examples of geographies such as Mumbai, Newark, Istanbul, Gaza, Netherlands and others. Three stations which represent the social/political/environmental realities hosted the event: The community and agriculture-based San Ysidro neighborhood organization Casa Familiar (www.casafamiliar.org), The station Tijuana River Estuary which is an environmental NGO that works on the migration of birds from Alaska to Chile, Alter Terra Field Station Los Laureles Canyon which is an informal settlement site in Tijuana. Realities of Environment, Military, Informal Settlement and Neighborhoods formed the main discussions. The questions and the discussions points in those meetings focused mainly on:
- How to create political-economical maneuvers combined with visual practices against neoliberal governmentality and urban privatization?
- How do we deal with changing policies/new definition of emerging economies? What is the relation between policy building, socio-political issues and visual imagination?
- What are the roles of the actors that work/act together: artists, NGOs, architects, visual cultural producers?
- As Alessandro Petti put forward; “architecture is a political act”: how can this specific act be realized, proceed and make an impact?
- How to manage infrastructure, environmental risks in such extra-territoralities?
- If we consider “Political Equator” as a trans-disciplinary locality; a counter cultural act: How can this “locality” function as a “para-agency” in the context of institutional criticism? How can such a “becoming” institute continue to function to make a deeper impact rather than a temporary event making?


The gathering of Political Equator, might be an “action” that embodies “locality” itself. Locality demands an ethics based on a spatial experience and communality. And it takes place in a context defined by the politics of space, economic transformation, medium, and forms of human behavior. Locality is an act, an event that combines the spatial networks with political and social values. Its visual representation is based on the impossibility that requires a conflict of values. Therefore, any value and an act of counter-cultural possibility need a specific dissemination of visual representation. Methods of participation, engagement in the sites of non-institutional context in such networks/meetings always face the problem of the conflict of values. We are familiar with the expanded field of work of “trans-border” realities, co-existence of communal practices and the violence that the border subjectivities are facing in the society (examples: migrants in Cyprus, workers Shenzen, Gaza, undocumented refugees in Istanbul, Romany communities Greece/Volos and others…).

As other existing format of non-sites meetings/events that engage/co-exist with local actors; what would be the role of Political Equator (or other events in such in the other sites of the world) in the future?
Does it have a current impact in its geography?
Could this event function in terms of creating “solidarity” among the multiple actors that want to position themselves with their “knowledge/praxis” against the wide impact of trans-national neoliberal governmentality?

Meetings such as Political Equator 3 may not be others but further formats of engagement within the society by not getting rather stuck into event celebration. Such cross-disciplinary events/meetings could have sustainable impact both on the practices of the participants and on the local communities. To fuse both knowledge and practices may need to leave out methods of short-term participation and engagement, and has to look for further formats together with the communities, neighborhoods and NGOs. Solidarity among all actors, the share of practices that could lead to trans-knowledge production (knowledge production as action) and the performative epistemology of art/architecture/social sciences need to discover other/further formats of methodology.

I still strongly believe in “acting counter-cultural value” that could be disseminated by artistic/architectural representations in which their action can operate in the political realm.

05.06.2011, San Diego / Tijuana