tophane deki son durumlardan sonra...tekrar...tahminim hala mekan, direnme ve yerelliğin üretimi arasında sıkışmış kalmış durumdayız.
Spatiality, Resistance and the Production of Locality
In this moment it is possible to ask what is possible -
besides economic victimhood and social incivility.
Can we find other ways to be? Can we be other than
what globalization makes of us? These questions are
challenging ones that ask for daily practices of
learning to live differently. I hear them as a call for
an "ethics of the local".
J.K.Gibson-Graham, from "An ethics of the local", May, 2001
The "spatial distance" of everyday life is something that makes it difficult to position our being and knit the social paths. What I mean by “social paths” here is “living together”. My relation to myself and to the "other" is defined through the spatial organization determined by economic and political decisions. Is a collective action, which does not glorify everyday life but considers and researchers its dynamic, possible? Can “locality” be thought of as a practice of resistance rather than within the bounded frame of the dualist structure of globalization?
Can we be other than what globalization makes of us?
Mekan, Direnme ve Yerelliğin Üretimine Dair
“İçinde bulunduğumuz anda neyin mümkün olduğunu sormak mümkün – ekonomik mağduriyet ve toplumsal durgunluktan başka. Başka var olma yolları bulabilirmiyiz? Küreselleşme bize yüklediğinden başka bir şey almamız mümkün mü? Bunlar, günlük öğrenme pratiklerinden başka türlü yaşamımızı talep eden, çaba gerektiren sorular. “Yerelin ahlakı’nı kurmaya yönelik sorular gibi geliyor bana.”
J.K.Gibson-Graham, “Yerelin Ahlakı”, Mayıs, 2001
Günlük hayatın ‘mekansal mesafesi’ varlığımızı konumlandırmamızı ve toplumsal patikalar örmemizi zorlaştıran bir olgu. Burada ‘toplumsal patikalar’ derken kast ettiğim ‘beraber yaşamak’. Kendimle ve ‘öteki’ yle ilişkim ekonomik ve siyasi kararların belirlediği mekansal örgütlenme aracılığıyla tanımlanıyor. Günlük hayatı yüceltmeyen, ama devinimini göz önünde bulunduran ve araştırma konusu haline getiren ortak bir eylem mümkün mü? ‘Yerellik’ küreselleşmenin ikili yapısının sınırlı çerçevesi dahilinde değil de, bir direniş pratiği olarak düşünebilir mi?
Küreselleşmenin bize yüklediğinden başka birşey olmamız mümkün mü?
(10. Istanbul Bienali kataloğu, üzerine yazımın girişi, 2007)
0 comments:
Post a Comment